In 1988 werd besloten tot de oprichting van een nieuwe parochie in Veldhoven-Noord. Met een geschat aantal inwoners van 15.000 in het jaar 2000 een verantwoorde, maar geen gemakkelijke beslissing. Want een parochie veronderstelt meer dan grenzen en mensen.

Vanaf het begin is hard gewerkt aan de opbouw van de parochie. Eind 1989 werd gestart met de bouw van het parochiecentrum: het tentvormige huis met koperen dak waar mensen samenkomen om te vieren, te dienen en te leren en zo een gemeenschap te vormen die de boodschap van Jezus Christus wil en kan uitdragen.

Het werd ontworpen door architect Jan Merks. Op 29 september 1990 werd het gebouw door de parochiegemeenschap gezegend en in gebruik genomen. Sindsdien heeft het zijn functie ten volle bewezen.

Er werd veel georganiseerd om aan de nodige financiële middelen te komen, o.a. de sponsorfietstocht naar Tours, de stad waar St.-Maarten in de vierde eeuw bisschop was. Hij is de patroon van deze parochie: hij is de heilige die zijn mantel deelde met een arme; de man die veel liever gewoon onder de mensen bleef om goed te doen, dan bisschop werd.

Als herinnering aan die bedevaart naar Tours hangen in de kerkzaal stenen uit alle plaatsen waar overnacht is. In het rechterportaal is een cirkel van solidariteit aangebracht: stenen van alle Veldhovense parochies en van de Reformatorische Kerkengemeenschap als blijvende herinnering aan de medewerking die bij de opbouw van de parochie ondervonden werd.

De huidige kerk werd in 1873 plechtig ingezegend. In 1998 werd het 125-jarig bestaan gevierd. Uit stukken van het St-Severijnfonds blijkt dat in 1646 in Zeelst al een parochie bestond.

De huidige kerk is gebouwd naar een ontwerp van de architect Carl Weber, een bekend kerkenbouwer uit Roermond. De kerk is in verbouwd in 1951 - 1952, de kerk was te klein geworden door de groei van het aantal parochianen.

De liturgische veranderingen die in de zestiger jaren werden ingevoerd vereisten een andere inrichting van het priesterkoor. Eind 1965 werden de banken opzij van dit koor een kwartslag gedraaid, zodat de kerkgangers met het gezicht naar het altaar zaten. Nauwelijks een half jaar later werd het hoofdaltaar gesloopt en vervangen door een altaartafel. De liturgische wensen van de tijd brachten in 1974 een verhoogd priesterkoor, deden de communiebanken verdwijnen en lieten het orgel naar voren verhuizen.

Omdat het aantal parochianen gestadig afnam en daarmee ook het kerkbezoek, werd in 2007 de aanzet gegeven tot een verkleining van de kerkzaal en het opknappen hiervan. In de zijbeuken, die in 1951-1952 werden aangebouwd, zijn een multifunctionele ruimte, de Willibrordzaal, een mooie Mariakapel, vergaderruimte en parochiebureau gerealiseerd. Het doel van de renovatie, een functioneel gebouw te realiseren, waarin iedereen, van jong tot oud, zich thuis voelt is daarmee werkelijkheid geworden. Het kerkbezoek en de andere activiteiten in de parochie hebben na deze verbouwing, die in 2009 is afgerond, een nieuwe impuls gekregen.